Fotoverslag Politiek Café 3 november

Op 3 november was het dan zover…ons eerste Politiek Café. We wilden heel graag weer een bijeenkomst met binnenstadsbewoners, en aangezien er volgend jaar weer gemeenteraadsverkiezingen zijn, leek het ons goed om onszelf en onze buren eens te laten informeren over de gedachten van raadsleden over wonen in de binnenstad.

Een inhoudelijk verslag kun je lezen op de site van de Binnenstadskrant.

Hieronder een foto-impressie.

Tijdens de binnenkomst in de Marnixzaal werden de resultaten van de enquête getoond.

We begonnen met een confronterend filmpje van bewoners van de Nobelstraat. Een bespreking van de Omgevingsvisie, waarin de toekomst van de binnenstad wordt besproken door de raad, werd doorsneden met videobeelden van horecageweld in de Nobelstraat. Herrie, dronkenschap, agressie, vechtpartijen, het was nogal heftig. Daarnaast nog enkele hele normale bewoners die niet meer kunnen slapen van de overlast.
Een groot contrast met de raadsvergadering waarin over bewoners gesproken werd als oude zeurpieten die te veel tijd hebben en overal over klagen. Maar “Als een binnenstadsbewoner klaagt moet er echt wel wat aan de hand zijn”, aldus Anke Colijn uit het filmpje.

Daarna een openingswoord van Egbert Wesselink en een voorgesprek met Binnenstad030 over het waarom van deze avond en wat er speelt in de binnenstad.

Gespreksleider Gert Dijkstra (midden) interviewt Egbert Wesselink (rechts) en Peter Hustinx (links) van Binnenstad030.
v.l.n.r. Peter Hustinx, Gert Dijkstra en Egbert Wesselink

Bewoners kwamen ook aan het woord, o.a. met wensen voor meer winkels in de binnenstad (het is ook wel erg karig momenteel), meer stabiele bewoning, minder horeca-overlast, meer ruimte om te lopen, enzovoorts.

Gedurende de avond waren er voortdurend veel vragen uit de zaal

Ook ondernemers kregen de ruimte. Zo was er een eigenaresse van een modewinkel (PILFashion, Schoutenstraat) en een bierbrouwende horeca-eigenaar. Ook zij willen graag dat de stad bewoond wordt, voor de gezelligheid en de sociale cohesie, en voor klandizie. En zij willen graag contact met de buurt houden. Maar ook is het belangrijk dat mensen de binnenstad per fiets kunnen bereiken. Dat is goed voor bewoners, maar ook voor klanten.

Ondernemers en bewoners hebben elkaar nodig.

Bij een Politiek Café horen natuurlijk ook politici!

Helaas was men nogal huiverig om de woonfunctie van de binnenstad meer prioriteit te geven (behalve Erwin Virginia van Groen Links, die vindt wel dat de woonfunctie versterking verdient). De discussies over de Omgevingsvisie zijn echter nog in volle gang, en we hopen dat er wel iets van deze avond blijft hangen in de hoofden dat hen en ons helpt bij de verdere discussies.

De aanwezige raadsleden: Ralph Peters (D66), Eva Oosters (Student & Starter), Erwin Virginia (Groen Links), Lau Bosse (PvdA), Jantine Zwinkels (CDA) en Erik van der Marel (VVD)

Nogmaals: een inhoudelijk verslag staat op de site van de Binnenstadskrant.

En verder was het natuurlijk erg fijn om weer eens met een aantal binnenstadsbewoners te kunnen praten op de borrel na afloop!

Fotos: Luuk Huiskes en Ellen van Aken

Helden van Utrecht – Stop sloop binnenstad

Onder de titel ‘Helden van Utrecht – bewoners die de stad veranderen’ ging op 1 oktober, tegelijk op de fantastische eerste bewonersavond, onze eerste tentoonstelling in première. Als actiegroep ben je bezig met actie. Maar wat levert dat eigenlijk op? Wat kun je als bewoners voor elkaar krijgen? Nou, heel veel. Op deze website laten we af en toe een voorbeeld zien.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Bert Maes. Foto: Joep Engelman

Hoog Catharijne en de bijbehorende verkeersplannen zorgden in de binnenstad van Utrecht voor een ware verwoesting. Wie foto’s ziet van het gesloopte jugendstilpand De Utrecht, kan alleen maar vol schieten. Als het aan projectontwikkelaar Bredero en de gemeente had gelegen, zou er nog veel meer volgen, maar de hongerige slopershamers moesten halt houden bij Achter Clarenburg en schuilkerk Maria Minor (nu café Olivier). Dankzij de acties en de lange adem van bewoners.
Wie de plannen bekijkt uit eind jaren ’60 begin jaren ’70 ziet dat precies hier een soort snelweg zou komen met fly overs en winkels. ‘Als we de viltstiftlijnen volgden op die tekeningen, kwamen we allemaal prachtige monumenten tegen die plat moesten’, zegt Bert Maes van de toenmalige Werkgroep Herstel Leefbaarheid Oude Stadswijken Utrecht, een bewonersinitiatief dat zich inzette voor het behoud van het historisch aanzicht van buurten. Zo werd de gracht gedempt voor de Catharijne(auto)baan, de Van Seypesteijnkazerne ging plat en meerdere middeleeuwse panden. De werkgroep protesteerde fel tegen de niet-menselijke maat van het grootste overdekte winkelcentrum van Europa.
Tien tot twaalf mensen kraakten vreedzaam het pand Achter Clarenburg 2, een prachtig en enorm kanunnikenhuis uit 1300 met een middeleeuwse stookplaats, ornamenten en een trappenhuis met snijwerk uit de 18e eeuw. Het zou gesloopt worden, maar toen eenmaal bleek welke historische waarde het vertegenwoordigde, was er geen houden meer aan. Samen met schuilkerk Maria Minor kwam het op de monumentenlijst. Snel volgden meer panden. De bouw- en sloopplannen vielen stil. De auto zal nog lang ‘duwen’ tegen de historische binnenstad, maar wijkt steeds meer uit naar de buitenwijken. Mooi. Bert Maes woont trouwens nog steeds in zijn kraakpand. Hij houdt zich inmiddels bezig met oude begroeiing in plaats van huizen.

RH20190926-9423
Voordeur Achter Clarenburg 2. Foto: Rob Huibers / photo.nl

Helden van Utrecht – Wolvenpleingevangenis

Onder de titel ‘Helden van Utrecht – bewoners die de stad veranderen’ ging op 1 oktober 2019, tegelijk op de fantastische eerste bewonersavond, onze eerste tentoonstelling in première. Als actiegroep ben je bezig met actie. Maar wat levert dat eigenlijk op? Wat kun je als bewoners voor elkaar krijgen? Nou, heel veel. Op deze website laten we af en toe een voorbeeld zien.

Foto Stadsdorp Wolvenburg met Susan en Esther - foto van Gerard Arninkhof
V.l.n.r.: Bert Poortman, Susan Rietveld, Esther de Koning . Foto: Gerard Arninkhof

Een keertje de bak in? Dankzij de zeer enthousiaste omwonenden van de oude Wolvenpleingevangenis kan dat, gewoon zonder strafblad. Iedereen kan mee naar binnen met een rondleiding door de oudste cellulaire gevangenis van Nederland aan de Utrechtse singel.

Vrijwilligers uit de wijk weten te vertellen hoe nog niet zo lang geleden de stemmen van vrouwen van bajesklanten ijl over het water klonken, roepend naar ‘hun vent’ achter de muren. Over hoe koud het er in de winter was (14 graden)  en dat men het gevang bij de opening in 1856 ‘Hotel Wolvenburg’ noemde, ‘pure luxe’ met in elke cel (7 m2) een eigen wc met stromend water en verlichting door een gasbuis met een vlammetje. Kijk mee door het luikje van de cipier, of ga eens liggen op een brits in de cel en zie de wolken voorbij drijven. De laatste gevangene die dit zag, werd in 2014 overgeplaatst en daarna gingen de deuren dicht.
Niet voor lang. Want inmiddels waren drie omwonenden begonnen ideeën te verzamelen voor een nieuwe bestemming. Esther de Koning, Susan Rietveld en Bert Poortman richtten ‘Stadsdorp Wolvenburg’ op, organiseerden werkgroepen en bijeenkomsten en pleitten in het kader van leegstandsbeheer voor een zo gevarieerd mogelijk gebruik. En… ze kregen daadwerkelijk de sleutel.
Inmiddels telt de vereniging 650 leden, zijn er 120 werkplekken in de oude cellen, kun je via een escaperoom proberen te ontsnappen uit de lik en weten vrijwilligers een schat aan informatie te vertellen over anderhalve eeuw gevangeniswezen.
Zo maken buurtbewoners van het oude Wolvenburgbolwerk een tot de verbeelding sprekende plek voor iedereen.

Wolvenpleingevangenis klein
Interieur Vleugel B. Foto: Rob Huibers / photo.nl

Helden van Utrecht – het Volksbuurtmuseum

Onder de titel ‘Helden van Utrecht – bewoners die de stad veranderen’ ging op 1 oktober, tegelijk op de fantastische eerste bewonersavond, onze eerste tentoonstelling in première. Als actiegroep ben je bezig met actie. Maar wat levert dat eigenlijk op? Wat kun je als bewoners voor elkaar krijgen? Nou, heel veel. Op deze website laten we af en toe een voorbeeld zien.

Volksbuurtmuseum helden
V.l.n.r.: Jans Mulder, Marie Marsman, Bert v.d. Pol, Leo van Vreeswijk, Albert van Wersch, Margot Siskens.
Voor: Corrie Huiding met haar kinderen, Niels Siskens met kind

Eg woar, of je nu uit Utrecht komt of niet, je kan niet anders dan houden van het lijzige platte Utregs. En van het charmante Volksbuurtmuseum, het enige eg Utregse museum over de gewone man en vrouw. Het kwam tot stand nadat bewoners zich sterk maakten om een stukje van de stad -hún Wijk C- te redden van de sloop.

Als ze dat niet hadden gedaan was Wijk C nu van de aardbodem verdwenen. Tachtig procent was al weggesloopt. Voor een brede autoweg, de Jacobsstraat en voor kantoren en nieuwbouwcomplexen als La Vie. Niet dat het nou zo’n romantische modelwijk was. Het was vroeger zelfs armoe troef en de vooruitzichten? Wie voor een dubbeltje geboren was, wordt nooit een kwartje.

Het kan anders gaan. Wie de krachten bundelt, staat sterk. Strijdbare bewoners richtten het Wijk C-Komitee op. Ze stopten verdere sloop van hun wijk. Ze bedongen dat oude woningen opgeknapt werden en nieuwe bijgebouwd. Oud-bewoners kregen de kans om terug te verhuizen. Er groeide een trots en zelfbewustzijn. Van het een kwam het ander. Met de verzamelde foto’s voor de strijd tegen de sloop kwamen vanzelf de verhalen. En niet te weinig. Het was het begin van het Volksbuurtmuseum, waar je inmiddels kunt zien, horen én ruiken hoe het eraan toeging op een van de oudste plekken van Utrecht. Kleurrijk, volks, heerlijk. Met een steeg, spulletjes uit de wijk, muziek én de verhalen. In heerlijk Utregs.

Bovendien elke week live als (oud-)bewoners van Wijk C een bakkie komen doen aan de tafeltjes met Perzische tapijtjes.

RH20190925-9344
miniatuur volksbuurthuisje in het museum. Foto Rob Huibers / photo.nl 

Zwart-wit foto: Volksbuurtmuseum

Helden van Utrecht – Schone straten

Onder de titel ‘Helden van Utrecht – bewoners die de stad veranderen’ presenteerde Actiegroep Binnenstad030 op 1 oktober deze tentoonstelling over acties van bewoners. Want wat kun je als bewoners voor elkaar krijgen? Nou, heel veel. Op deze website laten we af en toe een voorbeeld uit de tentoonstelling zien. Hieronder: hoe je met je buren de straten schoon krijgt én elkaar goed leert kennen.

RH20190927-9442
V.l.n.r.: Hein van der Wildt, Lenie van Palenstein, Bert Pappot

Je eigen straatje schoon vegen, maar dan met de buren. In de binnenstad gebeurt dit bijvoorbeeld in Wijk C, Achter Sint Pieter en op de Nieuwegracht. Daar is het een traditie die zelfs terug gaat naar 1790. Volgens de huidige organisator Hein van der Wildt komt dat door een wetje uit die tijd, die luidt: “iedereen moet zijn eigen straatje en goten schoon vegen op straffe van drie gulden.”

Er volgt een bulderende lach. “Daar doen we het niet voor. We doen het voor de sfeer. Die is geweldig. Als je hier nieuw komt wonen ben je snel ingeburgerd. Elke 2e zaterdag van de maand vegen we en drinken daarna koffie in een van de huizen.” Het ‘Gezelschap Nieuwegrachtvegers’ gaat in deze vorm al vijftig jaar lang elke maand de straten en de werven te lijf met bezems, prikkers en pakkers. De ene keer haalt het gezelschap peuken tussen de stenen vandaan, de andere keer onkruid.

Helemaal aan het eind van het jaar vegen ze alle herfstbladeren in een speciale boot die door de gracht vaart en dan is het feest. Bij toerbeurt doen de 77 aangesloten vegers mee, maar bij het eindejaarsfeest is iedereen er. Hier horen ze wie dat jaar de prijs krijgt voor Beste Veger. Of voor Grootste Eikel, want die prijs is er ook: een sierornament dat Gerard Noordanus, een van de oprichters, gerestaureerd heeft.

Uit de veegploeg ontstond nóg een initiatief. Hein: “Een klushulpproject. Wie het nodig heeft, krijgt hulp van een buurman. Bijvoorbeeld om een lekkend kraantje te repareren, de kat eten te geven, een hapje te koken, of de tv-zenders op te zoeken. Superleuk. En het werkt als een tierelier.”
RH20190927-9532
foto’s: Rob Huibers / photo.nl/

Helden van Utrecht – Utrecht (bijna) weer omsingeld

Onder de titel ‘Helden van Utrecht – bewoners die de stad veranderen’ ging op 1 oktober, tegelijk op de fantastische eerste bewonersavond, onze eerste tentoonstelling in première. Als actiegroep ben je bezig met actie. Maar wat levert dat eigenlijk op? Wat kun je als bewoners voor elkaar krijgen? Nou, heel veel. Op deze website laten we af en toe een voorbeeld zien.

Singels Helden
V.l.n.r: De helden Hans Schoemaker, Ben Nijssen, Guus Cladder, Bert van Velzen, Henk van de Berg, Henk Hommersom, Theo de Jong, Richard Stolzenburg

Hieronder hoe het ‘rondje Utrecht’ tot stand kwam door de vasthoudendheid van een club bewoners.

Als we volgend jaar weer een rondje door de singels kunnen varen is dit dankzij de initiatieven van de Utrechtse bevolking. In reactie op de plannen van het UCP (Utrecht City Project) sloten in 1991 bewoners van Wijk C en Pijlsweerd de handen ineen in de werkgroep Utrecht Weer Omsingeld.

De partijen van het UCP, de Jaarbeurs, Nederlandse Spoorwegen en het Algemeen Burgerlijk Pensioenfonds wilden namelijk  in eerste instantie de singel alleen herstellen binnen hun werkgebied. De bewoners stelden dat de hele singel hersteld moest worden en zeker in hun gezamenlijke deel bij de Weerdsingel.

Voornaamste doelen:

  • toename van het groen (inclusief blauw) in hun buurten,
  • het weren van het autoverkeer
  • het herstellen van de historische structuur van de stad

Omdat de gemeente maar niet opschoot met de plannen, zette de werkgroep alles op alles om dan maar alvast bij de Weerdsingel te beginnen. Ze haalde duizenden handtekeningen op van de Utrechtse bevolking, richtte een comité van aanbeveling op met klinkende namen waaronder olympisch kampioen Anton Geesink en illustrator Dick Bruna, zocht publiciteit en stak politici een hart onder de riem met de woorden: “U kunt meteen besluiten om actief mee te denken en later te kunnen zeggen: ‘dat heeft oma/opa toch maar mooi voor elkaar gekregen’.”

En….

Wat niemand (buiten de werkgroep) verwachtte, lukte. De Weerdsingel werd het voorbeeld van verbetering van de leefbaarheid in de directe omgeving en vormde de stimulans om vooral verder te gaan met het herstel van de hele singel. En zo geschiedt.

 

Singel
Foto: Ton Verweij. Website: tonverweij.nl