Samen eten is het beste recept voor een goede buurt

We schreven er al eerder over: wij zorgen regelmatig voor de buurtmaaltijd van buurthuis In de 3 Krone.

Op 8 april was er een speciale kok: Sofia van voormalig restaurant Rhodos, dat een paar huizen verwijderd was van het buurthuis. Uiteraard had Sofia, samen met Liesbeth en Tim van Binnenstad030, gezorgd voor een lekkere Griekse maaltijd.

Sofia met Griekse boerensalade
Groentestoofschotel
Griekse yoghurt met noten en honing en kaneel
Gezelligheid in het buurthuis

Meer informatie op de site van Buurthuis In de 3 Krone, waar nog veel meer te doen is!

Verslag Politiek Café 3 november

Op 3 november 2021 was het dan zover…ons eerste Politiek Café. We wilden heel graag weer een bijeenkomst met binnenstadsbewoners, en aangezien er volgend jaar weer gemeenteraadsverkiezingen zijn, leek het ons goed om onszelf en onze buren eens te laten informeren over de gedachten van raadsleden over wonen in de binnenstad.

Inhoudelijk verslag van de Binnenstadskrant

Het verslag van Ben Nijssen in de Binnenstadskrant staat hieronder; we hebben dit overgenomen omdat het artikel niet meer zo gemakkelijk vindbaar is op de site. Daaronder vindt u een foto-impressie.

Het Politiek Café georganiseerd door Binnenstad 030 in de voormalige muziekschool op het Domplein heeft een volle zaal opgeleverd die in discussie ging met 6 raadsleden.
Vooraf had Binnenstad030 een enquête gehouden onder hun achterban. Hieruit bleek dat 97% bescherming van de woonfunctie belangrijk vindt. Uit de antwoorden van de ondernemers, die ook de vragen hadden beantwoord, bleek dat 76% deze mening was toegedaan. Niettemin bleek dat 73 % van de bewoners tevreden te zijn met hun woon- en leefomgeving. Schokkend was dat 50 % overwoog de Binnenstad te verlaten. De 4 speerpunten van B030, wonen, horecavestigingsbeleid, openbare ruimte en mobiliteit bleek door een grote meerderheid ondersteund te worden.

Speerpunten
Egbert Wesselink, voorzitter van Binnenstad030, vatte de kritiekpunten samen: wonen wordt gekenmerkt door sterke ‘verhokking’, het aandeel eigenaar-bewoners gaat sterk omlaag ten gevolge van de vele investeerders. De sociale samenhang neemt af. De woondichtheid, die al het hoogst is in de Binnenstad, neemt toe, maar de samenleving hangt als los zand bij elkaar.
Horeca neemt toe; in 12 % van de stad zit 84% van de horeca. De primaire functie lijkt het vertier te worden. In de omgevingsvisie staat de verblijfsfunctie in de Binnenstad centraal, maar de ruimte is bestemd om je te vermaken.
In de openbare ruimte komt ruimte vrij door het opheffen van parkeerplaatsen, maar die ruimte wordt ingenomen door commercieel gebruik.
Binnenstad030 vindt dat de bewoners op zijn minst hun woning met alle vervoersmiddelen moeten kunnen bereiken, dus zij zijn niet voor uitbreiding van het voetgangersgebied. De bereikbaarheid in het centrum gaat ten onder door de aantrekkingskracht van het gebied.

Publiek
Het publiek kreeg gelegenheid om stoom af te blazen, want daar bleek vooral behoefte aan te bestaan. De bewoners voelen zich slecht gehoord. Volgens een deelnemer kwamen zij wonen in een stad die rustig was, maar nu snel verandert. Opmerkingen schetsten de gevoelens ‘Neem een voorbeeld aan Amsterdam en reageer voor het te laat is. Dit historisch perspectief ontbreekt in de discussies’ en ‘De Utrechters, die het dempen van de singel ongedaan hebben gemaakt, moeten nu weer aan de slag om de Binnenstad te verdedigen. We gaan weer slecht met de stad om’.
‘Er is onveiligheid door steeds meer rondrazende koeriers en bezorgers’. En ‘Op kritiek wordt met veel mooie woorden gereageerd, maar er wordt in de praktijk weinig mee gedaan’.

Ondernemers
Door aanwezige ondernemers werd het behoud van een goede balans en een goed contact met de buren benadrukt. Bewoners zijn belangrijk voor de leefbaarheid. De Binnenstad moet geen spookstad worden, sociale controle is van groot belang, ook voor ondernemers. Zij constateerden ook dat toen de horeca weer openging de omzet in de winkels steeg.
Niet alle winkeliers zijn blij met de plannen voor uitbreiding van het voetgangersgebied. Voor hen is ook de bereikbaarheid per fiets is belangrijk.

Raadsleden
In het Politiek Café waren Ralph Peters (D66), Erwin Virginia (Groen Links), Erik van de Marel (VVD), Lau Bosse (PvdA), Jantine Zwinkels (CDA) en Eva Oosters (Student en Starter) aanwezig.

Al aan het begin van de avond werden de raadsleden voorgesteld in een filmpje dat gemaakt was door bewoners van de Nobelstraat. Dit filmpje toonde beelden van de behandeling van de omgevingsvisie in de commissievergadering. Deze beelden werden afgewisseld met zeer confronterende beelden van nachtelijk uitgaanspubliek. Achteraf bleek dat de raadsleden daar niet blij mee waren. Maar alleen zo zouden zij beseffen hoe hun woorden in een lege raadszaal thuis worden beluisterd, door een voor hun onzichtbaar publiek dat zich geërgerd heeft aan hun woorden.

Uit de reacties van de politici bleek, niet onverwacht, dat de bewoners meer ondersteuning hebben te verwachten uit de hoek van GroenLinks, PvdA en CDA dan van D66, Student en Starter en VVD. GroenLinks is het eens met de stelling dat wonen nu ondergeschikt is aan de andere functies, dat er niet gewacht moet worden met verdere uitwerking van de omgevingsvisie en dat het horecakader bijstelling behoeft.
De PvdA vraagt zich af waar de balans eigenlijk ligt en vindt dat er nu keuzes gemaakt moeten worden.
Het CDA wil grenzen afbakenen voor de horeca en pleit voor betere handhaving met name gericht op aspecten die nadelig voor de gezondheid zijn zoals slaapgebrek bij omwonenden.
D66 zoekt duidelijk de balans tussen wonen, winkels en vertier, waarbij wonen niet leidend moet zijn. Wel zou er volgens hen meer spreiding van winkels en vertier over de stad moeten zijn. Maar, redeneren zij, de Binnenstad is nu eenmaal de magneet hiervoor. Ook Student en Starter is voorstander van spreiding. Zij zijn daarbij tegenstander van sluitingstijden voor horeca en winkels, want daarmee zorg je volgens hen juist voor concentratie.

De horeca dichtgooien, lost volgens D66 niets oplost. In tegendeel, het aanbod is te laag voor de vraag volgens hen. Dit zorgt juist voor wrijvingen.
Het CDA vindt dat de wrijvingen tussen horeca en bewoners opgelost moeten worden door goed overleg.

Alle politici konden zich vinden in een stelling uit de zaal dat het winkelaanbod verschraalt. Er is een grote toename van het aantal winkelketens en een afname van echte Utrechtse kleine detailhandel. Voor hen zijn de huren onbetaalbaar.

Student en Starter denkt aan meer woningen boven winkels waardoor de huren voor de winkels omlaag kunnen. Geconstateerd wordt tegelijkertijd door alle politici dat door de groei van de stad de druk op de Binnenstad groter wordt. Bewoners van buiten de Binnenstad zien toch graag meer winkels en vertier in het centrum. Dit ondanks de plannen om meerdere centra in heel de stad te realiseren. Vanuit het publiek kwam de vraag om deze trends te onderbouwen met cijfers en niet met loze kreten.

Op de vraag of de politici door de avond een duidelijk signaal of een beter inzicht hebben gekregen in de situatie waarin bewoners zich in de Binnenstad bevinden antwoordt de VVD dat ook zij van de Binnenstad geen pretpark willen maken. De nadere uitwerking van de visie in locatieprofielen moet dit, volgens hen, voorkomen.
Groen Links zegt te zullen streven naar een aanpassing van de woonfunctie in de omgevingsvisie. D66 wil ook graag de mening van de Binnenstadsbewoners die er nu niet zijn, horen. Het CDA zal vooral op kwaliteit gaan hameren. Student en Starter is van mening dat er geen echte tegenstellingen bestaan en dat we er onderling uit moeten kunnen komen.

Binnenstad030, gevraagd naar hun mening over het nut van de avond, is zelf verdeeld over de uitkomst. Er is niet echt onderkend dat overlast van horeca, vooral ’s nachts, bedreigend voor de gezondheid is. Het staande beleid blijft, er worden meer bezoekers naar de Binnenstad getrokken. Dit terwijl de woonfunctie wel een juridisch recht is en winkels en vertier niet. Geen van de politici blijkt bereid de woonfunctie centraal te stellen. Zij zoeken liever naar balans.

Fotoverslag:

Tijdens de binnenkomst in de Marnixzaal werden de resultaten van de enquête getoond.

We begonnen met een confronterend filmpje van bewoners van de Nobelstraat. Een bespreking van de Omgevingsvisie, waarin de toekomst van de binnenstad wordt besproken door de raad, werd doorsneden met videobeelden van horecageweld in de Nobelstraat. Herrie, dronkenschap, agressie, vechtpartijen, het was nogal heftig. Daarnaast nog enkele hele normale bewoners die niet meer kunnen slapen van de overlast.
Een groot contrast met de raadsvergadering waarin over bewoners gesproken werd als oude zeurpieten die te veel tijd hebben en overal over klagen. Maar “Als een binnenstadsbewoner klaagt moet er echt wel wat aan de hand zijn”, aldus Anke Colijn uit het filmpje.

Daarna een openingswoord van Egbert Wesselink en een voorgesprek met Binnenstad030 over het waarom van deze avond en wat er speelt in de binnenstad.

Gespreksleider Gert Dijkstra (midden) interviewt Egbert Wesselink (rechts) en Peter Hustinx (links) van Binnenstad030.
v.l.n.r. Peter Hustinx, Gert Dijkstra en Egbert Wesselink

Bewoners kwamen ook aan het woord, o.a. met wensen voor meer winkels in de binnenstad (het is ook wel erg karig momenteel), meer stabiele bewoning, minder horeca-overlast, meer ruimte om te lopen, enzovoorts.

Gedurende de avond waren er voortdurend veel vragen uit de zaal

Ook ondernemers kregen de ruimte. Zo was er een eigenaresse van een modewinkel (PILFashion, Schoutenstraat) en een bierbrouwende horeca-eigenaar. Ook zij willen graag dat de stad bewoond wordt, voor de gezelligheid en de sociale cohesie, en voor klandizie. En zij willen graag contact met de buurt houden. Maar ook is het belangrijk dat mensen de binnenstad per fiets kunnen bereiken. Dat is goed voor bewoners, maar ook voor klanten.

Ondernemers en bewoners hebben elkaar nodig.

Bij een Politiek Café horen natuurlijk ook politici!

Helaas was men nogal huiverig om de woonfunctie van de binnenstad meer prioriteit te geven (behalve Erwin Virginia van Groen Links, die vindt wel dat de woonfunctie versterking verdient). De discussies over de Omgevingsvisie zijn echter nog in volle gang, en we hopen dat er wel iets van deze avond blijft hangen in de hoofden dat hen en ons helpt bij de verdere discussies.

De aanwezige raadsleden: Ralph Peters (D66), Eva Oosters (Student & Starter), Erwin Virginia (Groen Links), Lau Bosse (PvdA), Jantine Zwinkels (CDA) en Erik van der Marel (VVD)

En verder was het natuurlijk erg fijn om weer eens met een aantal binnenstadsbewoners te kunnen praten op de borrel na afloop!

Fotos: Luuk Huiskes en Ellen van Aken

Helden van Utrecht – Stop sloop binnenstad

Onder de titel ‘Helden van Utrecht – bewoners die de stad veranderen’ ging op 1 oktober, tegelijk op de fantastische eerste bewonersavond, onze eerste tentoonstelling in première. Als actiegroep ben je bezig met actie. Maar wat levert dat eigenlijk op? Wat kun je als bewoners voor elkaar krijgen? Nou, heel veel. Op deze website laten we af en toe een voorbeeld zien.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Bert Maes. Foto: Joep Engelman

Hoog Catharijne en de bijbehorende verkeersplannen zorgden in de binnenstad van Utrecht voor een ware verwoesting. Wie foto’s ziet van het gesloopte jugendstilpand De Utrecht, kan alleen maar vol schieten. Als het aan projectontwikkelaar Bredero en de gemeente had gelegen, zou er nog veel meer volgen, maar de hongerige slopershamers moesten halt houden bij Achter Clarenburg en schuilkerk Maria Minor (nu café Olivier). Dankzij de acties en de lange adem van bewoners.
Wie de plannen bekijkt uit eind jaren ’60 begin jaren ’70 ziet dat precies hier een soort snelweg zou komen met fly overs en winkels. ‘Als we de viltstiftlijnen volgden op die tekeningen, kwamen we allemaal prachtige monumenten tegen die plat moesten’, zegt Bert Maes van de toenmalige Werkgroep Herstel Leefbaarheid Oude Stadswijken Utrecht, een bewonersinitiatief dat zich inzette voor het behoud van het historisch aanzicht van buurten. Zo werd de gracht gedempt voor de Catharijne(auto)baan, de Van Seypesteijnkazerne ging plat en meerdere middeleeuwse panden. De werkgroep protesteerde fel tegen de niet-menselijke maat van het grootste overdekte winkelcentrum van Europa.
Tien tot twaalf mensen kraakten vreedzaam het pand Achter Clarenburg 2, een prachtig en enorm kanunnikenhuis uit 1300 met een middeleeuwse stookplaats, ornamenten en een trappenhuis met snijwerk uit de 18e eeuw. Het zou gesloopt worden, maar toen eenmaal bleek welke historische waarde het vertegenwoordigde, was er geen houden meer aan. Samen met schuilkerk Maria Minor kwam het op de monumentenlijst. Snel volgden meer panden. De bouw- en sloopplannen vielen stil. De auto zal nog lang ‘duwen’ tegen de historische binnenstad, maar wijkt steeds meer uit naar de buitenwijken. Mooi. Bert Maes woont trouwens nog steeds in zijn kraakpand. Hij houdt zich inmiddels bezig met oude begroeiing in plaats van huizen.

RH20190926-9423
Voordeur Achter Clarenburg 2. Foto: Rob Huibers / photo.nl

Helden van Utrecht – Wolvenpleingevangenis

Onder de titel ‘Helden van Utrecht – bewoners die de stad veranderen’ ging op 1 oktober 2019, tegelijk op de fantastische eerste bewonersavond, onze eerste tentoonstelling in première. Als actiegroep ben je bezig met actie. Maar wat levert dat eigenlijk op? Wat kun je als bewoners voor elkaar krijgen? Nou, heel veel. Op deze website laten we af en toe een voorbeeld zien.

Foto Stadsdorp Wolvenburg met Susan en Esther - foto van Gerard Arninkhof
V.l.n.r.: Bert Poortman, Susan Rietveld, Esther de Koning . Foto: Gerard Arninkhof

Een keertje de bak in? Dankzij de zeer enthousiaste omwonenden van de oude Wolvenpleingevangenis kan dat, gewoon zonder strafblad. Iedereen kan mee naar binnen met een rondleiding door de oudste cellulaire gevangenis van Nederland aan de Utrechtse singel.

Vrijwilligers uit de wijk weten te vertellen hoe nog niet zo lang geleden de stemmen van vrouwen van bajesklanten ijl over het water klonken, roepend naar ‘hun vent’ achter de muren. Over hoe koud het er in de winter was (14 graden)  en dat men het gevang bij de opening in 1856 ‘Hotel Wolvenburg’ noemde, ‘pure luxe’ met in elke cel (7 m2) een eigen wc met stromend water en verlichting door een gasbuis met een vlammetje. Kijk mee door het luikje van de cipier, of ga eens liggen op een brits in de cel en zie de wolken voorbij drijven. De laatste gevangene die dit zag, werd in 2014 overgeplaatst en daarna gingen de deuren dicht.
Niet voor lang. Want inmiddels waren drie omwonenden begonnen ideeën te verzamelen voor een nieuwe bestemming. Esther de Koning, Susan Rietveld en Bert Poortman richtten ‘Stadsdorp Wolvenburg’ op, organiseerden werkgroepen en bijeenkomsten en pleitten in het kader van leegstandsbeheer voor een zo gevarieerd mogelijk gebruik. En… ze kregen daadwerkelijk de sleutel.
Inmiddels telt de vereniging 650 leden, zijn er 120 werkplekken in de oude cellen, kun je via een escaperoom proberen te ontsnappen uit de lik en weten vrijwilligers een schat aan informatie te vertellen over anderhalve eeuw gevangeniswezen.
Zo maken buurtbewoners van het oude Wolvenburgbolwerk een tot de verbeelding sprekende plek voor iedereen.

Wolvenpleingevangenis klein
Interieur Vleugel B. Foto: Rob Huibers / photo.nl

Helden van Utrecht – het Volksbuurtmuseum

Onder de titel ‘Helden van Utrecht – bewoners die de stad veranderen’ ging op 1 oktober, tegelijk op de fantastische eerste bewonersavond, onze eerste tentoonstelling in première. Als actiegroep ben je bezig met actie. Maar wat levert dat eigenlijk op? Wat kun je als bewoners voor elkaar krijgen? Nou, heel veel. Op deze website laten we af en toe een voorbeeld zien.

Volksbuurtmuseum helden
V.l.n.r.: Jans Mulder, Marie Marsman, Bert v.d. Pol, Leo van Vreeswijk, Albert van Wersch, Margot Siskens.
Voor: Corrie Huiding met haar kinderen, Niels Siskens met kind

Eg woar, of je nu uit Utrecht komt of niet, je kan niet anders dan houden van het lijzige platte Utregs. En van het charmante Volksbuurtmuseum, het enige eg Utregse museum over de gewone man en vrouw. Het kwam tot stand nadat bewoners zich sterk maakten om een stukje van de stad -hún Wijk C- te redden van de sloop.

Als ze dat niet hadden gedaan was Wijk C nu van de aardbodem verdwenen. Tachtig procent was al weggesloopt. Voor een brede autoweg, de Jacobsstraat en voor kantoren en nieuwbouwcomplexen als La Vie. Niet dat het nou zo’n romantische modelwijk was. Het was vroeger zelfs armoe troef en de vooruitzichten? Wie voor een dubbeltje geboren was, wordt nooit een kwartje.

Het kan anders gaan. Wie de krachten bundelt, staat sterk. Strijdbare bewoners richtten het Wijk C-Komitee op. Ze stopten verdere sloop van hun wijk. Ze bedongen dat oude woningen opgeknapt werden en nieuwe bijgebouwd. Oud-bewoners kregen de kans om terug te verhuizen. Er groeide een trots en zelfbewustzijn. Van het een kwam het ander. Met de verzamelde foto’s voor de strijd tegen de sloop kwamen vanzelf de verhalen. En niet te weinig. Het was het begin van het Volksbuurtmuseum, waar je inmiddels kunt zien, horen én ruiken hoe het eraan toeging op een van de oudste plekken van Utrecht. Kleurrijk, volks, heerlijk. Met een steeg, spulletjes uit de wijk, muziek én de verhalen. In heerlijk Utregs.

Bovendien elke week live als (oud-)bewoners van Wijk C een bakkie komen doen aan de tafeltjes met Perzische tapijtjes.

RH20190925-9344
miniatuur volksbuurthuisje in het museum. Foto Rob Huibers / photo.nl 

Zwart-wit foto: Volksbuurtmuseum

Helden van Utrecht – Schone straten

Onder de titel ‘Helden van Utrecht – bewoners die de stad veranderen’ presenteerde Actiegroep Binnenstad030 op 1 oktober deze tentoonstelling over acties van bewoners. Want wat kun je als bewoners voor elkaar krijgen? Nou, heel veel. Op deze website laten we af en toe een voorbeeld uit de tentoonstelling zien. Hieronder: hoe je met je buren de straten schoon krijgt én elkaar goed leert kennen.

RH20190927-9442
V.l.n.r.: Hein van der Wildt, Lenie van Palenstein, Bert Pappot

Je eigen straatje schoon vegen, maar dan met de buren. In de binnenstad gebeurt dit bijvoorbeeld in Wijk C, Achter Sint Pieter en op de Nieuwegracht. Daar is het een traditie die zelfs terug gaat naar 1790. Volgens de huidige organisator Hein van der Wildt komt dat door een wetje uit die tijd, die luidt: “iedereen moet zijn eigen straatje en goten schoon vegen op straffe van drie gulden.”

Er volgt een bulderende lach. “Daar doen we het niet voor. We doen het voor de sfeer. Die is geweldig. Als je hier nieuw komt wonen ben je snel ingeburgerd. Elke 2e zaterdag van de maand vegen we en drinken daarna koffie in een van de huizen.” Het ‘Gezelschap Nieuwegrachtvegers’ gaat in deze vorm al vijftig jaar lang elke maand de straten en de werven te lijf met bezems, prikkers en pakkers. De ene keer haalt het gezelschap peuken tussen de stenen vandaan, de andere keer onkruid.

Helemaal aan het eind van het jaar vegen ze alle herfstbladeren in een speciale boot die door de gracht vaart en dan is het feest. Bij toerbeurt doen de 77 aangesloten vegers mee, maar bij het eindejaarsfeest is iedereen er. Hier horen ze wie dat jaar de prijs krijgt voor Beste Veger. Of voor Grootste Eikel, want die prijs is er ook: een sierornament dat Gerard Noordanus, een van de oprichters, gerestaureerd heeft.

Uit de veegploeg ontstond nóg een initiatief. Hein: “Een klushulpproject. Wie het nodig heeft, krijgt hulp van een buurman. Bijvoorbeeld om een lekkend kraantje te repareren, de kat eten te geven, een hapje te koken, of de tv-zenders op te zoeken. Superleuk. En het werkt als een tierelier.”
RH20190927-9532
foto’s: Rob Huibers / photo.nl/

Helden van Utrecht – Utrecht (bijna) weer omsingeld

Onder de titel ‘Helden van Utrecht – bewoners die de stad veranderen’ ging op 1 oktober, tegelijk op de fantastische eerste bewonersavond, onze eerste tentoonstelling in première. Als actiegroep ben je bezig met actie. Maar wat levert dat eigenlijk op? Wat kun je als bewoners voor elkaar krijgen? Nou, heel veel. Op deze website laten we af en toe een voorbeeld zien.

Singels Helden
V.l.n.r: De helden Hans Schoemaker, Ben Nijssen, Guus Cladder, Bert van Velzen, Henk van de Berg, Henk Hommersom, Theo de Jong, Richard Stolzenburg

Hieronder hoe het ‘rondje Utrecht’ tot stand kwam door de vasthoudendheid van een club bewoners.

Als we volgend jaar weer een rondje door de singels kunnen varen is dit dankzij de initiatieven van de Utrechtse bevolking. In reactie op de plannen van het UCP (Utrecht City Project) sloten in 1991 bewoners van Wijk C en Pijlsweerd de handen ineen in de werkgroep Utrecht Weer Omsingeld.

De partijen van het UCP, de Jaarbeurs, Nederlandse Spoorwegen en het Algemeen Burgerlijk Pensioenfonds wilden namelijk  in eerste instantie de singel alleen herstellen binnen hun werkgebied. De bewoners stelden dat de hele singel hersteld moest worden en zeker in hun gezamenlijke deel bij de Weerdsingel.

Voornaamste doelen:

  • toename van het groen (inclusief blauw) in hun buurten,
  • het weren van het autoverkeer
  • het herstellen van de historische structuur van de stad

Omdat de gemeente maar niet opschoot met de plannen, zette de werkgroep alles op alles om dan maar alvast bij de Weerdsingel te beginnen. Ze haalde duizenden handtekeningen op van de Utrechtse bevolking, richtte een comité van aanbeveling op met klinkende namen waaronder olympisch kampioen Anton Geesink en illustrator Dick Bruna, zocht publiciteit en stak politici een hart onder de riem met de woorden: “U kunt meteen besluiten om actief mee te denken en later te kunnen zeggen: ‘dat heeft oma/opa toch maar mooi voor elkaar gekregen’.”

En….

Wat niemand (buiten de werkgroep) verwachtte, lukte. De Weerdsingel werd het voorbeeld van verbetering van de leefbaarheid in de directe omgeving en vormde de stimulans om vooral verder te gaan met het herstel van de hele singel. En zo geschiedt.

 

Singel
Foto: Ton Verweij. Website: tonverweij.nl