Hoe woont het in het bestaande voetgangersgebied?

Rainy Day

Dit is het verhaal van iemand die al lang in het bestaande voetgangersgebied woont:

Mijn vriendin en ik wonen en werken al vele jaren in het bestaande voetgangersgebied. Toen we hier kwamen wonen was het voetgangersgebied er al, maar we hebben van tevoren niet helemaal goed de consequenties ingeschat. Dat is misschien wat naief. Natuurlijk heeft wonen in het voetgangersgebied voordelen, zoals praktisch geen lawaai van doorgaand verkeer, en minder milieuvervuiling. Maar je moet wel met de nadelen leren omgaan.

Werken

Wij werken over het algemeen vanuit huis, ook vóór COVID-19, maar af en toe moeten we bij een van onze klanten zijn. Dat doen we meestal per auto.
Onze auto staat in een parkeergarage op 8 minuten lopen. Hierdoor gebruik je de auto alleen als je hem echt nodig hebt. Het kost ongeveer 15 minuten om van voordeur tot op de ring te komen.

Eerst hadden we geen vergunning. Dat is echt een aanslag op je vrijheid. Ik werk vaak met zware, waardevolle zaken die ik elke nacht thuis moet opslaan. Toen konden we dus niet met de auto voorrijden en de spullen thuisbrengen.

Vervolgens hebben we een vergunning aangevraagd. Het aanvragen ging op zich prima, maar het publiek wordt steeds agressiever en onbeschofter, vooral op marktdagen, en let er niet op dat je daar rijdt met een vergunning. Dat is tamelijk onprettig. Er is zelfs een keer iemand zomaar in mijn auto gaan zitten.
Mijn vriendin en ik moeten nu dus extra goed letten op de veiligheid. Mijn vriendin moet bij de auto blijven staan terwijl ik de spullen veilig opberg.
We moeten continu nadenken: “wanneer kan ik bij m’n huis komen”, of “moet ik de spullen al eerder naar de auto brengen?” Omdat we het, om veiligheidsredenen, niet prettig vinden te rijden tussen veel publiek, lopen we regelmatig met alle zware spullen te sjouwen naar de garage.

Klussers

Ik zou niet snel een kluswoning in het voetgangersgebied kopen. Als je voordeur alleen te voet bereikbaar is betekent het dat het bij grote klussen of je huis verbouwen een hele puzzel is om de bouwmaterialen bij je huis te krijgen. Dat moet in stukjes en beetjes. Je moet ook alle materialen binnenshuis opslaan. De aannemer en werklieden kunnen niet in de nabijheid van je huis parkeren. Ook bij kleine klussen kan de loodgieter kan de loodgieter of timmerman de auto (met gereedschap) niet in de buurt kwijt, dus een hoop klussers hebben überhaupt geen zin om te komen als ze horen dat je in het voetgangersgebied woont.

Bezorgen

Online bestellen is ook een heel gedoe. Bezorgen kan alleen binnen venstertijden. De Picnic bezorgdienst heeft al vele jaren ruzie met de gemeente Utrecht om in het centrum te rijden met ELECTRISCHE auto’s. De bezorger parkeert 400 m. verder en komt lopend met de boodschappen!!
Het aantal keren dat ik gebeld ben met “ik kan niet bij uw huis komen, kunt u de spullen even halen” is niet meer te tellen. Hoe moet dat met de spullen die je (door COVID-19) veiligheidshalve niet meer in een winkel wilt kopen? Elke bezorging betekent veel regelwerk omdat het binnen de venstertijden moet plaatsvinden.

Doordat je zo weinig bij je huis kunt komen duurt alles erg lang. Zo wil ik op dit moment al maanden een kastje halen, maar daar heb ik dan een huurauto voor nodig gezien het formaat. Voor de huurauto heb je geen vergunning, dus die kan alleen op de venstertijden naar binnen. Heb je een leenauto van de dealer, kom je ook niet bij je huis.

Het hele systeem van vergunningen bevat nul flexibiliteit. Even online een ander kenteken doorgeven? Kan niet. Ik snap dat daar misbruik van gemaakt kan worden, maar je zou elke bewoner een strippenkaart voor bijvoorbeeld 12 keer per jaar een ander kenteken kunnen geven, of een andere creatieve oplossing. Dan had ik m’n kastje al kunnen hebben…

Bezoek

Bezoek kan alleen komen lopen. Dat betekent dat ook mensen met beperkingen niet meer kunnen langskomen, want een taxi mag hier alleen met vergunning komen, en maar weinig taxi’s hebben die. Mijn moeder is in 2013 voor het laatst bij ons thuis geweest. Dat vinden we heel triest, ze kan dus niet meer zien hoe we leven.

Kinderen

Als we kinderen zouden hebben zouden we hier weg moeten, zo simpel is het.

Gezondheid

Ik heb het stukje op de site over de dame met de acute buikproblemen met aandacht gelezen. Inderdaad, dit is ook onze grootste angst. Als ons plotseling iets gaat mankeren hebben we een serieus probleem.

Ik had een keer oogproblemen ’s nachts. Ik zag helemaal niets en mijn vriendin was even weg. Toen had ik als plan opgevat: ik strompel naar het politiebureau op het Paardenveld en meld me daar. Gelukkig ging het later beter met mijn zicht.

Zolang je gezondheid goed is, is het wel te doen met de beperkte vrijheden, maar je moet niet echt iets gaan mankeren. Dat is toch wel een belangrijk punt, begin ik steeds vaker te denken. Als je bijna dood bent komt er wel een ambulance natuurlijk, maar het gaat om de tussencategorie.

Geen enkele vriend kan met de auto naar je toekomen, om voor je te zorgen, simpelweg omdat deze persoon geen vergunning heeft. Dus moet je met een taxi, en als die al rijden midden in de nacht moet je er een hebben met een vergunning. Ik heb al vaak gehad dat ze niet voor mijn huis wilden komen (terecht, want ze riskeren een boete), dus wat moet je dan?

Advies?

Ik zou zeker geen kluswoning kopen in een voetgangersgebied, je hebt dan echt een megaprobleem als je wilt verbouwen. Overweeg goed of je met de vrijheidsbeperkingen overweg kunt, zowel fysiek als psychisch! Tja, en verder, zie hierboven.

Naam bij de redactie bekend.

Foto van Fanja Hubers-de Jong op Flickr.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s